MY EYES HAS A BROKEN TEARS

MY EYES HAS A BROKEN TEARS

Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2007

DREAM ON

Everytime that I look in the mirror
All these lines on my face gettin clearer
The past is gone
It went by like dust to dawn
Isnt that the way
Everybodys got their dues in life to pay

I know what nobody knows
Where it comes and where it goes
I know its everybodys sin
You got to lose to know how to win

Half my life is in books written pages
Live and learn from fools and from sages
You know its true
All the things come back to you

Sing with me, sing for the years
Sing for the laughter, sing for the tears
Sing with me, if its just for today
Maybe tomorrow the good lord will take you away
(x2)

Dream on, dream on
Dream yourself a dream come true
Dream on, dream on
Dream until your dream come true
Dream on, dream on, dream on...

Sing with me, sing for the years
Sing for the laughter and sing for the tears
Sing with me, if its just for today
Maybe tomorrow the good lord will take you away

ENJOY THE SILENSE


Words like violence
Break the silence
Come crashing in
Into my little world
Painful to me
Pierce right through me
Can't you understand
Oh my little girl

All I ever wanted
All I ever needed
Is here in my arms
Words are very unnecessary
They can only do harm

Vows are spoken
To be broken
Feelings are intense
Words are trivial
Pleasures remain
So does the pain
Words are meaningless
And forgettable

All I ever wanted
All I ever needed
Is here in my arms
Words are very unnecessary
They can only do harm

Enjoy the silence...

TIFLES ELPIDES

Είσαι εκείνη που έψαχνα
που χρόνια λαχταρούσα
στην αγκαλιά σου θα 'θελα
για πάντοτε να ζούσα

Με πλημμύρισαν τυφλές ελπίδες
από κείνη τη στιγμή που μ' είδες
πως θα είμαστε μαζί
Παραδόθηκα στο κοίταγμά σου
πίστεψα στα λόγια τα δικά σου
έπεσα μες στη φωτιά

Πόσο επιπόλαια φέρθηκα μπροστά σου
βιάστηκα να ξεδιπλώσω
όλα τα φύλλα της καρδιάς

Με πλημμύρισα τυφλές ελπίδες
από κείνη τη στιγμή που μ' είδες
πως θα είμαστε μαζί
Παραδόθηκα στο κοίταγμά σου
πίστεψα στα λόγια τα δικά σου
έπεσα μες στη φωτιά

NA ME AGAPAS


Σου γράφω πάλι από ανάγκη
η ώρα πέντε το πρωί
το μόνο πράγμα που 'χει μείνει
όρθιο στον κόσμο είσαι εσύ
Τι να τις κάνω τις τιμές τους
τα λόγια τα θεατρικά
μες στην οθόνη του μυαλού μου
χάρτινα είδωλα νεκρά
Να μ' αγαπάς όσο μπορείς να μ' αγαπάς
Κοιτάζοντας μες στον καθρέφτη
βλέπω ένα πρόσωπο γνωστό
κι ίσως η ασχήμια του να φύγει
μόλις πλυθώ και ξυριστώ
Βρωμάει η ανάσα απ' τα τσιγάρα
βαραίνει ο νους μου απ' τα πολλά
στον τοίχο κάποια Μόνα Λίζα
σε φέρνει ακόμα πιο κοντά
Να μ' αγαπάς όσο μπορείς να μ' αγαπάς
Αν και τελειώνει αυτό το γράμμα
η ανάγκη μου δε σταματά
σαν το πουλί πάνω στο σύρμα
σαν τον αλήτη που γυρνά
Θέλω να 'ρθείς και να μ' ανάψεις
το παραμύθι να μου πεις
σαν μάνα γη να μ' αγκαλιάσεις
σαν άσπρο φως να ξαναρθείς.

O ALLOS MOU EAYTOS

Ό,τι κι αν κάνω
ό,τι κι αν λέω
κι αν σου υπόσχομαι αιώνια αγάπη
το ξέρω θα 'ρθει μια στιγμή
το ξέρω θα 'ρθει
που θα ξυπνήσει ο παλιός μου εαυτός

Που πάντα μόνος ταξιδεύει κι αγρυπνά
που τις κρυμμένες του φωνές παραμονεύει
αυτό τ' αγρίμι που ξυπνάει και με παιδεύει
που θέλει ελεύθερο να ζει να πολεμάει
αυτός ο άλλος μου εαυτός παραμονεύει
στο πιο μεγάλο του ταξίδι να με πάει

Όπου κι αν πάω
όπου κι αν μείνω
θα έχω πάντα ένα σακίδιο κρυμμένο
στο λέω δε θα φταις εσύ μα θ' αργοσβήνω
αν με ξεχάσει ο παλιός μου εαυτός

Που πάντα μόνος ταξιδεύει κι αγρυπνά
που τις κρυμμένες του φωνές παραμονεύει
αυτό τ' αγρίμι που ξυπνάει και με παιδεύει
που θέλει ελεύθερο να ζει να πολεμάει

Ταξίδια στα μάτια σου διάβαζα πάντα
τραγούδια μας κρύβανε κάπου το φως
το ξέρω θα γίνω ξανά μια μπαλάντα
να μ' έχει μαζί του ο παλιός σου εαυτός

Που πάντα μόνος ταξιδεύει κι αγρυπνά
που τις κρυμμένες του φωνές παραμονεύει
αυτό τ' αγρίμι που ξυπνάει και με παιδεύει
που θέλει ελεύθερο να ζει να πολεμάει
αυτός ο άλλος μου εαυτός παραμονεύει
στο πιο μεγάλο του ταξίδι να με πάει

Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2007

Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2007

Διακήρυξη της Συντονιστικής Επιτροπής των φοιτητών
Παρασκευή, 16 Νοέμβρη 1973
«Οι φοιτητές απ' όλες τις σχολές στη διάρκεια του φοιτητικού κινήματος συνειδητοποιήσαμε, πως τα προβλήματά μας, σχετικά με τον εκδημοκρατισμό της Παιδείας και τη λειτουργία του Eκπαιδευτικού συστήματος, δεν λύνονται, χωρίς την αλλαγή της συγκεκριμένης πολιτικής καταστάσεως. Αρχίζοντας έτσι πολιτικό αγώνα οι φοιτητές και οι ΄Ελληνες εργαζόμενοι, που κλείστηκαν στο Πολυτεχνείο ξεκαθαρίζουν τις θέσεις τους και καλούν τον Ελληνικό λαό να συσπειρωθεί γύρω τους και ν' αγωνισθεί μαζί τους ως την τελική νίκη. Πρωταρχική προϋπόθεση γιά την επίλυση όλων των λαϊκών προβλημάτων θεωρούμε την άμεση παύση του τυραννικού καθεστώτος της Χούντας και την παράλληλη εγκαθίδρυση της λαϊκής κυριαρχίας. Η εγκαθίδρυση της λαϊκής κυριαρχίας συνδέεται αναπόσπαστα με την εθνική ανεξαρτησία από τα ξένα συμφέροντα, που χρόνια στήριζαν την τυραννία στη χώρα μας. Η πλατειά κινητοποίηση του Ελληνικού λαού κι η εκδήλωση συμπαράστασης, απ' όλες τις γωνιές της Ελλάδας, είναι η καλύτερη απάντηση σε όσους επιχείρησαν να μας δυσφημήσουν. Ελληνικέ λαέ, ο αγώνας γύρω από τη λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία σήμερα συνίσταται στις άμεσες μαζικές διεκδικήσεις, στα οικονομικά, επαγγελματικά και κοινωνικά σου προβλήματα με απεργιακούς αγώνες, με μαζικές κινητοποιήσεις, με συλλαλητήρια, με προοπτική τη γενική απεργία για την ανατροπή της Δικτατορίας. Η παρουσία μας εδώ αποτελεί κέντρο συσπείρωσης, κινητοποίησης και μαζικοποίησης του λαϊκού αγώνα. ΟΛΟΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ.»

ΔΙΕΘΝΗ Μ.Μ.Ε. ΚΑΙ ΧΟΥΝΤΑ










Με την επικράτηση της Απριλιανής Δικτατορίας του 1967 επαναλήφθηκε το τεράστιο ενδιαφέρον του κόσμου για ενημέρωση μέσω ελληνόφωνων εκπομπών από διεθνή δίκτυα. Το φαινόμενο αυτό είχε να συμβεί από την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου। Μένουν πάντα χαρακτηριστικές οι φωνές του Χρήστου Πήττα από το BBC Λονδίνου, του Άρη Φακίνου με τον Πέντρο Βασιλειάδη από το "Εδώ Παρίσι", του Αλέκου Σχοινά με το Βάσο Μαθιόπουλο από την Deutsche Welle Κολωνίας, του Παύλου Μπακογιάννη από την Βαβαρική Ραδιοφωνία Μονάχου. Οι δημοσιογραφικές εκπομπές και ανταποκρίσεις της Γιολάντας Τερέντσιο από το Λονδίνο όπου εργάστηκε ως δημοσιογράφος στο BBC σε όλη τη διάρκεια της δικτατορίας, βοήθησαν επίσης αποφασιστικά στην ενημέρωση του ελληνικού λαού, της διεθνούς κοινής γνώμης, αλλά και στην τόνωση του δημοκρατικού φρονήματος των Ελλήνων.

Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2007

XILOURIS-AGRIMIA KAI AGRIMAKIA

XILOYRIS -MPIKAN STIN POLI OI OHTROI

Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΚΥΡ-ΜΕΝΤΙΟΥ

33 HRONIA META TIN METPOLITEUSI

OI ALITES OI ANARHIKOI

EAT - ESA

MOYSTAKLIS

BITHIKOTSIS-THEODORAKIS -ENA TO HELIDONI 1977

1977-BITHIKOTSIS-THEODORAKIS-TIS DIKAIOSINIS ILIE NOI'TE

1974-ΚΑΙ ΕΣΥ ΛΑΕ ΒΑΣΑΝΙΣΜΕΝΕ

ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ-ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ- ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ-ΜΕΛΙΝΑ

ΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ

ΧΟΥΝΤΑ ΚΑΙ ΛΑΜΟΓΙΑ

ΑΣ ΤΟΝ ΤΡΕΛΟ ΣΤΗΝ ΤΡΕΛΑ ΤΟΥ

ΤΟ ΠΑΡΑΛΗΛΗΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑ

ΧΑΛΚΙΑΣ-ΓΑΡΓΑΝΟΥΡΑΚΗΣ-ΜΑΛΑΜΑΤΕΝΙΑ ΛΟΓΙΑ

ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ -ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΦΟΡΑ

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 73

ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ 1973

FAR FROM ME

FOR YOU,DEAR,I WAS BORN
FOR YOU I WAS RAISED UP
FOR YOU I'VE LIVED AND FOR YOU I WILL DIE
FOR YOU I AM DYING NOW
YOU WERE MY MAD LITTLE LOVER
IN A WORLD WHERE EVERYBODY FUCKS EVERYBODY ELSE OVER
YOU WHO ARE SO
FAR FROM ME
SO FAR FROM ME
WAY ACROSS SOME COLD NEUROTIC SEA
FAR FROM ME

I WOULD TALK TO YOU OF ALL MANNER OF THINGS
WITH A SMILE YOU WOULD REPLY
THEN THE SUN WOULD LEAVE YOUR PRETTY FACE
AND YOU'D RETREAT FROM THE FROND OF YOUR EYES
I KEEP HEARING THAT YOU'RE DOING YOUR BEST
I HOPE YOUR HEART BEATS HAPPY IN YOUR INFANT BREAST
YOU ARE SO FAR FROM ME
FAR FROM ME
FAR FROM ME

THERE IS NO KHOWLEDGE BUT I KHOW IT
THERE'S NOTHING TO LEARN FROM THAT VACANT VOICE
THAT SAILS TO ME ACROSS THE LINE
FROM THE RIDICULOUS TO THE SUBLIME
IT'S GOOD TO HEAR YOU'RE DOING SO WELL
BUT REALLY,CAN'T YOU FIND SOMEBODY ELSE THAT YOU CAN RING AND TELL?
DID YOU EVER CARE FOR ME?
WERE YOU EVER THERE FOR ME?
SO FAR FROM ME
YOU TOLD ME YOU'D STICK DY ME
THROUGH THE THICK AND THROUGH THE THIN
THOSE WERE YOUR VERY WORDS
MY FAIR-WEATHERED FRIEND
YOU WERE MY BRAVE -HEARTED LOVER
AT THE FIRST TASTE OF TROUBLE WENT RUNNING BACK TO MOTHER
SO FAR FROM ME
SUSPENDED IN YOUR BLEAK AND FISHLESS SEA
FAR FROM ME
FAR FROM ME

NICK CAVE

AT THE MALL

THE LAST DUET ON EARTH

Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2007

ΞΕΓΥΜΝΩΣΤΕ ΤΑ ΣΠΑΘΙΑ

ΜΕ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΓΙΑΤΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΑ
ΓΙΑΤΙ ΜΙΛΟΥΣΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
ΜΕ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΜΑΡΤΥΡΟΥΣΑ
ΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΚΑΡΔΙΑ

ΝΥΧΤΑ ΕΠΕΣΕ ΒΑΘΙΑ
ΑΣΤΡΟ-ΑΣΤΡΟ ΑΝΑΒΕΙ.
ΞΕΓΥΜΝΩΣΤΕ ΤΑ ΣΠΑΘΙΑ
ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ΚΙ ΟΙ ΣΚΛΑΒΟΙ.

ΜΕ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΑΠΑΝΩ ΣΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
ΟΠΩΣ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ.
ΤΟΥΣ ΤΡΟΜΑΞΕ ΤΟ ΦΩΣ ΚΙ ΕΝΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙ
ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΣΤΑ ΜΑΛΛΙΑ.

ΜΕΡΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΞΑΝΘΙΑ
ΑΣΤΡΟ-ΑΣΤΡΟ ΣΒΗΝΕΙ.
ΞΕΓΥΜΝΟΣΤΕ ΤΑ ΣΠΑΘΙΑ
ΚΙ Ο,ΤΙ ΓΙΝΕΙ ΑΣ ΓΙΝΕΙ.


ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΣΩΣ ΝΑ ΧΑΘHΚΕ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΞΑΦΝΙΚΑ
ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ΠΟΥ ΣΤΕΚΟΜΑΙ ΑΠΛΩΘΗΚΕ ΣΚΙΑ
ΙΣΩΣ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΦΤΑΙΕΙ Η ΤΟ ΣΤΡΑΒΟ ΤΟ ΡΙΖΙΚΟ ΜΟΥ
ΑΛΛΑ, ΚΟΥΚΛΑ, ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ,ΕΙΣΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΜΠΛΕΞΩ, ΜΗ Μ' ΑΠΟΠΑΙΡΝΕΙΣ
ΜΗΤΕ ΝΑ ΣΕ ΤΑΡΑΞΩ ΕΠΙΘΥΜΩ,ΣΤΟΝ ΟΜΩ ΜΟΥ ΑΝ ΘΕΣ ΜΗ ΓΕΡΝΕΙΣ
ΔΕΝ ΣΕ ΙΚΕΤΕΥΩ,ΔΕΝ ΛΕΩ ((ΜΗΝ ΜΕ ΞΕΧΑΣΕΙΣ))
ΔΕΝ ΕΧΩ ΛΥΓΙΣΕΙ,ΔΕΝ Μ' ΕΧΟYΝ ΔΙΑΛΥΣΕΙ ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ
ΑΛΛΑ,ΚΟΥΚΛΑ ΝΑ ΞΕΡEIΣ, ΕΙΣΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜYΑΛΟ ΜΟΥ

ΔΕΝ ΣΟΥ ΖΗΤΩ ((ΝΑΙ))ΝΑ ΠΕΙΣ Η ((ΟΧΙ))
ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΜΕ,ΔΕΝ ΕΧΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΜΕΡΟΣ,ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΚΟΓΧΗ
ΔΕΝ ΠΑΡΙΣΤΑΝΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ,ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΙΠΟΤΕ ΔΙΚΟ ΜΟΥ
ΑΛΛΑ, ΚΟΥΚΛΑ ΜΟΥ,ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ,΄Σ'ΕΧΩ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ

ΟΤΑΝ ΞΥΠΝΗΣΕΙΣ ΤΟ ΠΡΩΙ,ΜΩΡΟ ΜΟΥ,ΚΟΙΤΑΞΟΥ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ
ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΠΛΑΙ ΣΟΥ ΔΕΝ ΘΑ 'ΜΑΙ ,ΜΑ ΜΗ ΜΕ ΠΕΙΣ ΚΑΙ ΨΕΥΤΗ
ΑΠΛΩΣ ΕΙΜΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΟΣ ΝΑ ΜΑΘΩ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ
ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΤΟΣΟ ΚΑΘΑΡΑ NA ΔΕΙΣ
ΟΠΩΣ ΚΑΠOΙΟΣ ΠΟΥ ΣΕ ΕΧΕΙ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ

BOB DYLAN

Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2007

Η ψυχή της Κούβας μέσα σε ένα μπουκάλι
Πέμπτη, 01.11.07
Γεννήθηκε στην Κούβα το 1942. Ξεκινώντας ως καθηγητής πανεπιστημίου, στην πορεία απέκτησε τον τίτλο του maestro, δηλαδή του κορυφαίου ειδικού που φτιάχνει τα τελικά χαρμάνια στο κουβανέζικο ρούμι. Σε ένα πρόσφατο ταξίδι του στην Ελλάδα μάς μύησε στο Maximo, το καινούργιο Ultra Premium ρούμι του Havana Club.


Θα μπορούσα να μιλάω με τις ώρες για τα όσα μου περιέγραψε ο maestro Navarro για το κουβανέζικο ρούμι και ειδικότερα για την παρασκευή του Maximo. Γιατί μέσα σε μία ώρα, μέσα από μια συζήτηση, με έκανε όχι απλά να ερωτευτώ την Κούβα και το λαό της αλλά και το ρούμι και να το δω σαν ένα προϊόν άρρηκτα δεμένο με την κουλτούρα της χώρας. Οταν ο maestro Navarro μιλάει για το Maximo, η ματιά του λάμπει και νιώθεις ότι τα λόγια δεν φτάνουν για να εκφράσει ό,τι έχει μέσα στην καρδιά του. Εντυπωσιακή και η τοποθέτησή του για την Ελλάδα όταν τον ρωτώ γιατί αποφάσισαν να φέρουν το Maximo στην Ελλάδα. «Πιστεύω ότι η διαδρομή του Maximo ανά τον κόσμο δεν θα ολοκληρώνονταν αν δεν ερχόταν στην Ελλάδα. Η ιστορία καλεί την ιστορία και ο πολιτισμός καλεί τον πολιτισμό. Το Rum Maximo Extra Anejo είναι η ανώτερη έκφραση της πολιτιστικής κουλτούρας της Κούβας. Εμείς στην Κούβα όταν μιλάμε για μια πόλη που έχει πολιτισμό αναφερόμαστε σ’ αυτήν σαν “η Αθήνα της…”. Εχοντας αυτή την εκτίμηση για την Ελλάδα, θα ήταν ατελής η παρουσίαση του Maximo αν δεν ερχόταν εδώ. Είναι μια εκδήλωση δικαιοσύνης. Οι Ελληνες, με την πολιτιστική ευαισθησία που έχουν, θα εκτιμήσουν αυτόν το θησαυρό». Μιλώντας για το ίδιο το προϊόν, λέει ότι για εκείνον το Maximo είναι «η αλήθεια» στο ρούμι. Το Maximo περιέχει όλα τα ρούμια που παράγονταν επί αιώνες στο Havana Club και περιέχει τη δουλειά όλων των maestro του Havana Club. «Είναι ιστορία, είναι η κουβανέζικη κουλτούρα, είναι η ψυχή της Κούβας μέσα σ’ ένα μπουκάλι».

Για το Havana Club χρησιμοποιούν βαρέλια βελανιδιάς που έχουν χρησιμοποιηθεί μόνο μία φορά σε ουίσκι. Σημαντικό είναι ότι θέλουν ο καταναλωτής να νιώσει τη γεύση από το ρούμι, όχι από το ξύλο. Γι’ αυτό χρησιμοποιούν συνδυασμούς βαρελιών. Αλλα πιο καινούργια, άλλα παλαιότερα και άλλα πάρα πολύ παλιά (70-80 ετών). Στο πρώτο στάδιο της ωρίμανσης ψάχνουν να βγει το άρωμα του ξύλου, αλλά στη συνέχεια προχωρούν την παλαίωση σε πάρα πολύ παλιά βαρέλια, όπου το ρούμι απλά παλαιώνει και γίνεται πιο απαλό, χωρίς να παίρνει άλλα έντονα αρώματα από το ξύλο. «Αυτά τα παλιά βαρέλια είναι σαν να μεταδίδουν στο ρούμι τη γνώση όπως οι ηλικιωμένοι στους νεότερους» λέει ο Don Navarro. «Είναι μια μεγάλη και ακριβή διαδικασία, που όμως χρειάζεται αν θέλεις να υπερασπιστείς την αλήθεια στο ρούμι! Είναι κάτι παραπάνω από εμπόριο». Αλλά τι είναι εκείνο που διαφοροποιεί τo Μaximo; Με πολύ λίγα λόγια και συνοψίζοντας στο ελάχιστο τα λόγια του maestro Navarro, το Maximo περιέχει τα παλαιά ρούμια του Havana Club που δεν είχαν χρησιμοποιηθεί ποτέ άλλοτε. Εχει μέσα του blends αιώνων. «Κρατήσατε ποτέ στα χέρια σας ένα προϊόν που να έχει φτιαχτεί αιώνες πριν; Στον κόσμο αυτού του ποτού δεν υπάρχει άλλο τέτοιο πράγμα. Κανείς δεν μπορεί να το μιμηθεί, γιατί όποιοι πάνε να το κάνουν τώρα, όταν εκείνοι θα έχουν ιστορία ενός αιώνα, εμείς θα έχουμε δύο. Εμείς έχουμε το πλεονέκτημα ενός αιώνα παραπάνω!»

Τo να γεύεσαι το Maximo έχοντας δίπλα σου εκείνον που το δημιούργησε είναι απόλαυση. «Πρώτα μυρίστε το. Αφήστε το να εισβάλει στους πνεύμονες» μου λέει. «Βλέπετε πόσο απαλό είναι; Αυτό το άρωμα θα μείνει μέχρι αύριο. Οταν ένα ρούμι δεν είναι αυθεντικό, το άρωμά του χάνεται μετά από κάποια ώρα». Μετά με βάζει σε ένα ταξίδι αρωμάτων. Αχλάδι, ξηρά φρούτα, σοκολάτα, ξύλο. Μια μεγάλη πολυπλοκότητα. «Ετοιμαστείτε για ένα εξωτικό ταξίδι. Λίγο γλυκό, αλλά αργότερα αφήνει μια αίσθηση ξηρότητας εκπληκτική. Πώς είναι δυνατόν ένα ρούμι να είναι γλυκό και αμέσως μετά ξηρό; Αυτό είναι το θαύμα του Maximo». Και μετά τα λένε όλα η μύτη και ο ουρανίσκος. Σοκολάτα, καρύδα, κακάο, ένα ιδιαίτερο ταξίδι στην εξοχή της Κούβας. «Είναι δυνατό και φλογερό, όπως ο χαρακτήρας των Κουβανών. Ο Κουβανός κάνει πάντα τα πράγματα με τρόπο σαν να ζει για πάντα».

Τον ρωτώ ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να το απολαύσουμε. «Με ένα κουβανέζικο πούρο. Είναι αδέλφια, της ίδιας κουλτούρας. Αν το ρούμι είναι η γεύση της Κούβας σε υγρή μορφή, ένα κουβανέζικο πούρο είναι το άρωμά της. Εμένα μου αρέσει ένα habano (πούρο) δυνατό, πολύ αρωματικό, όπως μια διπλή κορόνα ή ένα cohiba. Με αυτά τα πούρα μπορείς να απολαύσεις το ρούμι ακόμα περισσότερο. Δεν μου αρέσει με πάγο, αν και κάποιοι το πίνουν έτσι. Απλά χάνεται μέρος της απόλαυσης. Είναι σαν να πηγαίνεις σε ένα πάρτι και να χορεύεις με τον αδελφό σου. Δεν είναι κακό, αλλά δεν είναι το ίδιο!»

Το Maximo κοστίζει € 1.500 και κυκλοφορεί σε χειροποίητο μπουκάλι από φυσικό κρύσταλλο αριθμημένο. Στην ελληνική αγορά υπάρχουν μόνο λίγες δεκάδες μπουκαλιών. Ζητήστε να το δοκιμάσετε σε ποτήρι σε κάποιο καλό μπαρ ξενοδοχείου.



Από την Ντένη Καλλιβωκά

Ελεύθερος Τύπος


"

FRIENDS

FRIENDS
Powered By Blogger

ANGEL

ANGEL